نمی دانم

تموم...

من آن دوستی کسالت بار میانمان را

نمی خواهم

-دوستی میان دست و مسواک-

که هر روز با او همآغوشی می کند

بی آنکه رنگش را به خاطر داشته باشد!

نمی خواهم که در ریشه های شب من

قدم بگذاری

چونان کارد

که در قلب کاهوی تازه, در آمدوشد است,

و در بیشه های من بدوی

بی آنکه توجهی جلب شود...

می خواهم که عشق ما همواره بیگانه بماند,

به سان منظره دخترکی

که پوستش را در آفتاب برنزه می کند,

در حالی که برروی گوری مرمرین

عریان و باوقار دراز کشیده است...

می خواهم که به خنده ات خیره شوم

هم چنان که به گل سرخ

روییده در میان گرده نان...

می خواهم که دیدار ما

همواره, دهشت زا و انگیزاننده باشد,

مثل زرافه ای نشسته در سالن سینما,

یا گنجشکی که در قهوه خانه

روزنامه بخواند,

سیگار بکشد و کفشش را واکس بزند...

***

بر این تمنایم

که در انتظارم باشی

زیرا من هرگز حاضر نخواهم شد

و مرا دوست بداری

زیرا من همانند تو

و همانند دختر رویاهایت

نیستم

و کسی جز مرگ را به یادت نمی آورم....

و برای اینکه هرگاه در برابر چشمت درآیم, مرا نیز می بینی

و پیکر سایه ام را در آغوش می کشی,

و دوستم می داری, ثروتم را...

زیرا من زنی بینوایم

وخشمم را

زیرا که من تنهایم و آواره

و برای اینکه

من آن دروغم که

شک را به اوجگاهش

راهی نیست

می خواهم, احساسات از پیش مهیا شده را,

رها کنم,

و از هرچه در باب عشق گفته اند

خویشتن را

کنار کشم

تا در میدان بازی روزگار

دو روح شویم

که جز فراق

چیزی آن دو را

به هم پیوند ندهد....

+نوشته شده در جمعه 27 شهریور1388ساعت19:41توسط مهری |

...

گاهی اوقات دلم می خواد خیلی چیزا این جا بنویسم و خودمو سبک کنم ..............

اما این مصلحت بینی احمقانه نمیذاره...............

دلم می خواد بنویسم........که دوست دارم......که آرزومه...............همه تلاشمه................

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی همت کن...

و بگو.............

ماهی ها

حوضشان بی آب است..............

راستی شعر مرا می خواند؟؟؟؟؟

+نوشته شده در سه شنبه 24 شهریور1388ساعت23:15توسط مهری |

حافظ

به دلیل کاری خواسته و ناخواسته در اصل بر حسب وظیفه محوله به بنده مجبور شدم کل حافظ رو بخوونم والبته چه اجبار شیرینی......غزلهایی می آمد که اصلا مخم سوت می کشید از این همه قدرت و شاهکار بودن این انسان بزرگ............عاشقش بودم اما الان بیشتر دوسش دارم................به قولش:

ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق

برو ای خواجه عاقل هنری بهتر از این..............

بگذریم که چند وقته از هیچ چیز زندگی لذت نمی برم.....اما این حافظ خوانی کمک کرد تا حتی برای لحظه ای ازناراحتی و دلمشغولی هام دور بشم..................

دنبال اینم که دوباره برگردم..............اگه راهی باشه.........

+نوشته شده در جمعه 20 شهریور1388ساعت15:27توسط مهری |

تولدم

من به دنیا اومدم و وارد ۲۵ سالگی شدم...............

خوشحالم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟....................... نمی دونم................

این روزا فکر میکنم که تا حالا چقدر به آرزوهام رسیدم......................

اصلا رسیدم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اینم نمی دونم..................

ربع قرنه که من به این زمین خاکی رانده شدم.............

+نوشته شده در پنجشنبه 19 شهریور1388ساعت22:21توسط مهری |

قحطی تکیه گاه!!!!!!!!!!!!!

باید زندگی کرد و تنها هم به خود امیدوار بود نباید به هیچکس تکیه کرد چون هیچ کس دلش برای دیگری نمی سوزه و کمک مخلصانه نمی کنه........

اریک فروم تو کتاب "هنر عشق ورزیدن" تنها عشق و محبت بی دریغ و خالصانه را عشق مادر به فرزند دونسته و مابقی رو خودخواهانه خوانده و معتقد است همگی اول نفع شخصی رو در نظر می گیرن......

خودخواهی دنیامونو پر کرده........

+نوشته شده در دوشنبه 2 شهریور1388ساعت23:11توسط مهری |